Ubezpieczenia zwierząt domowych

Najbardziej popularnymi ubezpieczeniami na polskim rynku są głównie ubezpieczenia komunikacyjne, domu czy zdrowia i życia. Pewną nowością są ubezpieczenia zwierząt domowych, bo przecież zwierzęta pracujące na roli czy też trzodę chlewną można było ubezpieczyć już dawno.

Niektórym może się wydawać, że ubezpieczenie na przykład kota to kompletne dziwactwo, które jest wynikiem wciąż rosnącej konkurencji i potrzebą wymyślania coraz to nowszych produktów, w celu pozyskania większej ilości klientów. Otóż z całą pewnością wcale tak nie jest. Ubezpieczenia zwierząt domowych są na rynkach zagranicznych bardzo popularne i często obowiązkowe. W USA na przykład ubezpieczyć można nie tylko psy czy koty ale również ptaki czy zwierzęta egzotyczne. Polisy takie nie są stosunkowo drogie, no i oczywiście zależą od tego czy ubezpieczony ma być łagodny kotek czy całkiem spory pyton. Ogólnie można przyjąć, iż są to koszty rzędu 180 do 250 dolarów rocznie. Płacąc dodatkową składkę można rozszerzyć ubezpieczenie o świadczenia typu opieka nad zwierzęciem w czasie nieobecności lub dodatkowe płatne szczepienia. Powszechnie popularne to ubezpieczenia na pokrycie kosztów leczenia pociech domowych lub też odpowiedzialność cywilna, za szkody które wyrządzą.



Oprócz Stanów Zjednoczonych, w których ubezpieczenia zwierząt domowych są rzeczą dość powszechną, w Wielkiej Brytanii należą one do jednych z najpopularniejszych produktów ubezpieczeniowych. Z razji tego, iż są one tak popularne, prawie każde Towarzystwo Ubezpieczeniowe ma do zaoferowania pełen wachlarz takich usług. Zaczyna się od odpowiedzialności cywilnej, jaka ciąży na każdym posiadaczu czworonoga, za wyrządzone przez niego szkody osobowe lub majątkowe, przez ubezpiecznie psa lub kota na życie, do polisy pokrywającej koszty opieki lekarza weterynaryjnego, czyli tzw. ubezpiecznie zdrowotne posiadanej pociechy. Na dowód, z badań przeprowadzonych w Anglii wynika, iż posiadacze zwierząt domowych bardziej cenią sobie zdrowie ich podopiecznych, niż swoje własne. Początkowo, kiedy to jeszcze ubezpieczenia dla psów i kotów były w Anglii nowością, największym zainteresowaniem cieszyły się polisy pokrywające szkody wyrządzone przez psy należące do tzw. niebezpiecznej rasy. Z czasem jednak popularne stały się ubezpieczenia z tytułu utraty czworonoga a największy boom przeżyły polisy, które pokrywają koszty leczenia posiadanych psów i kotów. Był to skutek ciągłych podwyżek oferowanych usług weterynaryjnych, co z kolei ostatecznie zdecydowało o popularności tychże ubezpieczeń. Dzisiaj Anglia jest największym na świecie konsumentem polisy ubezpieczeniowej dla zwierząt domowych. Zaraz potem drugie miejsce zajmuje Szwecja. Z racji niskich kosztów (kilka funtów na miesiąc) oraz wysokich zysków jakie można uzyskać chociażby z racji niskiego stopnia ryzyka, wielkość zawartych umów ubezpieczeniowych wyrażona kwotowo, wynosiła w 2006 roku 380 milionów funtów. Dodatkowo przewiduje się, iż w roku 2011 wielkość rynku powinna wynosić 600 milionów funtów.

W Polsce, na razie oprócz ubezpieczeń zwierząt hodowlanych i trzody chlewnej, kierowanych do rolników, dostępne są również polisy dla psów, kotów i koni. I to one właśnie cieszą się coraz to większą popularnością.

Każdy właścieciel psa, kota czy też konia musi się liczyć z możliwością wyrządzenia przez owego czworonoga szkody lub też z ryzykiem, iż może on zachorować. Powszechnie wiadomo jest, iż zwierzęta domowe typu kot czy pies dość często wyrządzają szkodę albo to osobową w postaci podrapania czy pogryzienia, albo też majątkową w postaci uszkodzenia ubrania czy mebli. Jeżeli przy szkodzie osobowej dojdzie jeszcze do zarażenia chorobami odzwierzęcymi, to może się to dla właścieciela drogo skończyć. Wielu posiadaczy ulubionych czworonogów bagatelizuje ten problem i często uznaje, iż prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody przez ich pupilka jest bardzo małe, powtarzając zdanie typu: "przecież moja Pusia jest taka łagodna. Ona by nikomu nie wyrządziła krzywdy". Jest to jednak bardzo mylne i lekkomyślne podejście do problemu. W stosunku do każdego zwierzęcia bowiem, powinno się stosować zasadę tzw. ograniczonego zaufania. Nikt tak naprawdę nie jest w stanie przewidzieć reakcji podopiecznego czworonoga w różnych sytuacjach życiowych. Kodeks cywilny bardzo jasno odnosi się do wyżej opisanych szkód wyrządzonych przez zwierzęta domowe. W art. 431 § 1 można bowiem przeczytać, iż każdy "(...)kto chowa zwierzę albo się nim posługuje, obowiązany jest do naprawienia wyrządzonej przez nie szkody niezależnie od tego czy było pod jego nadzorem, czy też zabłąkało się lub uciekło (...)"


Jeżeli krzywda wyrządzona przez posiadane zwierzę domowe jest szkodą na osobie, może ona mieć charakter majątkowy i niemajątkowy. Majątkowy charakter jest wówczas, gdy odszkodowaniem ma być na przykład pokrycie kosztów leczenie poszkodowanego. W przypadku krzywdy moralnej polegającej na cierpieniu fizycznym, mowa jest o szkodzie niemajątkowej. I tak art. 444 i art. 445 KC dokładnie regulują zasady naprawienia szkody wyrządzonej przez posiadane zwierzę domowe. Paragraf 1 art.444 mówi o tym, iż "(...) w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty (...)". Oznacza to ni mniej ni więcej, iż "(...) na żądanie poszkodowanego, zobowiązany do naprawienia szkody będzie musiał wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do zawodu (...)". Drugim rodzajem naprawienia szkody niemajątkowej wyrządzonej na osobie może być na przykład wypłacenie zadośćuczynienia, czyli sumy odszkodowania ustalonej przez sąd.

Naprawienie szkody majątkowej reguluje art. 361 § 2 KC, który mówi iż właściciel zwierzęcia, które wyrządziło szkodę zobowiązany jest do naprawienia szkody, które obejmuje straty jakie poniósł poszkodowany lub możliwe zyski, które ewentualnie mógłby osiągnąć, gdyby nie doznał określonej szkody. To poszkodowany ma prawo dokonać wyboru naprawienia szkody i określić czy ma to być przywrócenie stanu poprzedniego uszkodzonej rzeczy, czy też wypłacenie określonej kwoty pieniężnej.

Wyżej wymienione zasady odpowiedzialności cywilnej to zasady omawiające szkody osobowe i majątkowe. Oprócz nich jednak istnieją jeszcze; odpowiedzialność karna, administracyjna i moralna.